تبلیغات
شعرمن و نظر کاربران - نامیدم
تنهایه بی سنگ صبور
درباره وبلاگ

آرشیو

طبقه بندی

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

نویسندگان

نظرسنجی

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

یه نا امیدم منو از نزدیک ببینید

برای یه بار شده پای صحبتم بشینید

حرفای تلخی توی این دلمه

این دل وامونده ی من همیشه پرازغمه

بی کسی و تنهایی گوشه ای از درد منه

بی وفایی مدعیا قلبمو آتیش میزنه

دیگه امیدی ندارم، که بخوام زنده باشم

دوست ندارم که دیگه فکر آینده باشم

خیلی خواستم از خدا که مرگ من زود برسه

همون خدایی که خودش کس منه بی کسه

جونی که توی تنم خیلی وقته من مردم

نمی دونم تواین مدت چوب چی رو خوردم

انقده درد تودلم مونده که دارم دق میکنم

کاشکی میشد که من هم عمر شقایق بکنم

نمیدونم که چرا هیشکی منو دوست نداره

هر کی که منو میبینه فقط بهم شک داره

نمیدونم چطوری ثابت کنم که دلم خیلی سادست

خالی از کینه و مکر و حیله و بی افادست

جون منو بگیر خدا دیگه نمی خوام بمونم

تا کی باید تو این از بی کسی هام بخونم



نوشته شده توسط :مجنون
شنبه 12 شهریور 1390-12:05 ب.ظ












دریافت کد آهنگ وبلاگ